آیا فرانسه یکشنبه به سوی "حاکمیت دو گانه" سوق خواهد یافت؟

تبلیغات عمده انتخاباتی ریاست جمهوری در فرانسه رو به پایان است و سگولن رویال در شهر کارگری لیل درشمال و نیکلا سارکوزی در شهرــموزاییک اختلاط فرهنگی ـ پواتیه در جنوب فرانسه، آخرین میتینگ های خود را برگزار کردند. اگر لحن و مضمون کلام خانم رویال میانه رو هایی را مورد خطاب قرار می داد که به فرانسوا بایرو رهبر حزب دموکرات رای داده بودند، آقای سارکوزی قلب رای دهندگان جان ماری لوپن رهبر حزب نئو فاشیستی جبهه ملی را نشانه رفته بود

موسسات نظر سنجی فرانسه متفق القول هستند که یکشنبه آینده با تفاوت حدود 5 درصد با رقیب، نام نیکلا سارکوزی به عنوان رییس جمهور از صندوق های رای بیرون خواهد آمد. که البته چنین خبر هایی مایه دلسردی هوداران سگولن رویال می شود و کسانی که که می خواهند فقط برای بستن راه رقیب به وی رای دهند، اشتیاق زیادی پیدا نمی کنند که در آپارتمان های خود بمانند تا بتوانند در شهر محل زندگی خود رای دهند ودر تعطیلات آخر هفته از باغبانی و چمنکاری در خانه های دوم خود در روستا و یا ماهیگیری در رودخانه ها محروم شوند، تبلیغ این که نتیجه از هم اکنون معلوم است بیشتر به آقا ماندن رییس جمهور کمک می کند تا به بانوشدن آن. شاید به همین خاطر است که خانم رویال صبح روز جمعه در آخرین مصاحبه رادیویی خود برای اولین بار گفت؛ انتخاب نیکلا سارکوزی خطری برای فرانسه است و نوید داد که صندوق های رای دروغ نظر سنجی ها را اثبات کنند

حقیقتش این است که موسسات نظرسنجی دراین جا ـ شاید مانند سایر کشور ها ـ سابقه بسیار پر افتخاری در پیش بینی نتایج انتخابات گذشته فرانسه ندارند و تکرار چنین اخباری در ساعات مختلف رادیو و تلویزیون، خود تاثیر مثبتی بر تفکر و تعقل و نتیجه گیری با خونسردی برای رای دادن بوجود نمی آورد. به همین جهت من فکر می کنم نتیجه این انتخابات هنوز روشن نشده و یا به قول همسایه الجزایری الاصل من مکتوب نیست! اما آیا این تحرک و جنبشی که برای خانم رویال در محله های مردمی و شهر های کارگری در دو سه هفته گذشته بوجود آمده است قادر می باشد در این روز های آخر، اقشار میانی وسیع تری را نیز با خود همراه کند یا نه،هنوز معلوم نیست و تاثیر آخرین تبلیغات مکتوب آنان با بولتن رای که روز پنجشنبه و یا جمعه مردم در صندوق های پستی خود یافته اند، و یا بحث های مهمانی آخر هفته باز هم می تواند نظریات را عوض کند. من به عنوان مشاهده گر این انتخابات از آغاز تاکنون شاهد تحول و دگرگونی سریع در طرفداران حزب حاکم، اتحادیه جنبش مردمی از نیکلا سارکوزی و اعضای حزب سوسیالیست از سگولن رویال بودم. برای اولین بار این احزاب نبودند که طی مدتی طولانی تدارک دیده و نامزد های خود را معرفی و برنامه آن را تدوین می کردند، بلکه سگولن رویال و نیکلا سارکوزی، خود را بیرون از نضج درونی و طبیعی به احزاب خویش قبولاندند اگر نگویم تحمیل کردند. هر چند این پذیرش برای آقای سارکوزی سریع انجام شد ولی برای خانم رویال مدت زیادی طول کشید که نامزدی خانمی! که دبیر اول حزب هم نبود و رقبای بزرگی در حزب داشت، پذیرش و هضم شود. هرچند اکنون در لحظاتی این مقاله را می نویسم همه احزاب و سازمانهای چپ از خانم رویال پشتیبانی همه جانبه می کنند ولی به نظر می رسد این موتور هماهنگی و پشتیبانی به سرعت موتور رقیب نرسد و نیکلا سارکوزی رییس جمهورشود. در چنین صورتی برخی مطبوعات فرانسه ـ از جمله لوموند جمعه ـ پیش بینی می کنند که یکشنبه شب در محلات حومه پاریس و در خیابان شانزه لیزه پاریس تجمع های شورش گونه ای از سوی جوانان در جستجوی کار و نسل دوم مهاجران تشکیل شود. به نظر من اگر چنین اتفاقی هم بیافتد،سریع به پایان می رسد و به روز های بعدی توسعه پیدا نخواهد کرد. روشنفکران نسل دوم مهاجران و بخش تحصیلکرده این جوانان برای اولین بار آنان را به آشتی با صندوق های رای سوق داده اند. نتجه این تلاش ها در دور اول این انتخابات در مناطق و محلات مهاجرنشین به چشم دیده شد

هر چند نوشتن چنین مطلبی برای یک پژوهشگر سیاسی مطلوب نیست ولی این ریسک را می کنم و به شما در گوشی می گویم؛ به نظر من نیکلا سارکوزی در صورت پیروزی احتمال دارد با شورش دیگری روبرو شود و آن هم شورش رای دهندگان چپ در انتخابات مجلس قانونگداری است. هر چندبه نظرمی رسد این روز ها، دینامیسمی برای "بستن راه سارکوزی" در فرانسه جان گرفته باشد اما این جنبش فکری قابل مقایسه با عظمت حرکت ملی که علیه آقای لوپن رهبر نئوفاشیستی در پنج سال پیش راه افتاد نیست. زیرا این دو نفر هم یکی تیستند. ولی اگر این دینامیسم موفق نشود نام سگولن رویال را از صندوق آرا به پیشی از رقیب بکشاند بی شک در یکشنبه شب متوقف نمی گردد و احتمال دارد در انتخابات مجلس که بلافاصله پس از تعیین نخست وزیر و تشکیل دولت برگزار خواهدشد، آقای رییس جمهور جدید را از داشتن اکثریت در مجلس محروم و نخست وزیر مورد تایید مجلس را به ایشان تحمیل کند . این همانی است که قانون اساسی فرانسه می طلبد و همینی است که من ـ امروز ـ در مردم فرانسه مشاهده می کنم. خواستار تغییر بودن ضمن محافظه کار شدن و صلبی باقی ماندن در حال جستجوی تحول . بی جهت نیست که آخرین جمله سگولن رویال خطاب به مردم فرانسه این است: برای انتخاب من جرات داشته باشید...! جرات داشه باشید

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

حاکمبت دوگانه را به جای لغت کوهبیتسیون فرانسوی به کار برده ام که مفهوم آن برای ما آشناست.