نجات یتیمان آفریقایی ؟

سه روز پیش رییس وچند نفر از اعضای انجمن "آرش زو ئه" که قصد داشتند از کشور چاد 103 کودک خردسال را با هواپیما از این کشورخارج کنند، از طرف دولت آن کشور دستگیر و زندانی شدند. از سوی رییس جمهور چاد اتهام سنگین دزدی بچه ها برای فروش اعضای بدن آنها عنوان شده است. هرچند چنین اتهامی بی جا به نظر می رسد، اما روشن شده است که ایراد های مهمی در کار این افراد وجود داشته است، با این که انجمن آنان در زبان فرانسه کشتی نوح را تداعی می کند ولی در کار آنان تنها چیزی که دیده نمی شود"نجات " انسانهاست. آنان از فقر اقتصادی روستائیان زیر پوشش حقوق بشر سوء استفاده کرده اند. این ادعا های آنان که این کودکان، یتیمان منطقه جنگ زده دارفور سودان بودند بنا بر نوشته های مطبوعات فرانسه دروغ بوده است. اکثریت آنان پدر و مادر دارند و مهمتر از آن از ساکنین شرق چاد هستند که هم مرز با سودان می باشد و هیچیک از آنان نیز فرزند جنگ زده و یا مریض نیستند واعضای این انجمن آنان و یا خانواده شان را با وعده هایی گول زده اند

سپس مشخص شده است که در آن سوی دیگر خانواده هایی در فرانسه در انتظار استقبال از این کودکان به انجمن "آرش زوئه" مبالغی بیش از 2000 اورو "کمک" کرده اند. طبق نوشته برخی از مطبوعات فرانسه این خانواده ها بچه دار نمی شدند و قصد داشته اند این کودکان را فرزند خوانده خود بکنند

شاید مدیران این انجمن انتظار داشتند با نشستن هواپیمای این خردسالان در فرودگاه پاریس، در اخبار ساعت هشت شب تلویزیون های فرانسه مانند قهرمانان نجات کودکان آفریقایی شناخته شوند ولی چنین کارزاری مشابهت هایی با کار های انساندوستانه برنارد کوشنر وزیر امورخارجه ـ زمانی که سوسیالیست بود و "پزشکان بی مرز" را رهبری می کرد ـ دارد . بی جهت نیست که برخی از شخصیت های دموکرات و آزادیخواه و نمایندگان مجلس فرانسه از بی توجهی اگر نگوییم تشویق ضمنی بخشی از دولت سخن می گویند. هرچند کار زار های آن موقع آقای کوشنر هم بیشتر پر سر وصدا و علیه کشور هایی چون ویتنام و کوبا بود

با حسن نیت تمام گفتار وزیر را می توان پذیرفت که آن وزارتخانه کمکی برای این کارزار نکرده است ، اما از تصادفات روزگار دیروز شهردار سوسیالیست پاریس اعتراض می کرد که همان وزارتخانه به شهرداران برخی از کشور های آفریقایی برای شرکت در کنفرانسی در جزیره کرس ویزای ترانزیت از پاریس نداده است و آنها مجبور شده اند سویس و چین را برای رسیدن به این جزیره فرانسوی دور بزنند. با توجه به تدارک کارت آبی در سطح اروپا ـ مشابه کارت سبز آمریکا ـ برای جذب نخبه های فکری آسیا و آفریقا، نمی توان روی دوگانه بودن رفتار برخی از اروپاییان در مقابل مردم این قاره ها انگشت نگذاشت

مردم آفریقا به یک رابطه عادلانه اقتصادی با جهان خارج به ویژه اروپا نیاز دارد. راستی چنین کارزار هایی با رنگ ولعاب "بشردوستانه" به جمع آوری تنومندان آفریقایی در قرن های گذشته حمل آنان با شرایط غیر انسانی برای فروش در قاره آمریکا شباهتی ندارد؟